पोस्ट्स

जुलै, २०२६ पासूनच्या पोेस्ट दाखवत आहे

अद्वैत द कोड भाग 8

इमेज
#कालगर्भ #अद्वैत - द कोड कथा वाचण्यापूर्वी - ही कथा काल्पनिक आहे. मला कल्पनांना इंटरेस्टिंग बनवायला आवडतं. सो जी इन्फो गुगलकडून मिळाली, ती मी बऱ्यापैकी ट्विस्ट केली आहे कथेत रंजकता येण्यासाठी. भाग ८: चांगुलपणाचा विजय डॉ. अविनाश! कबीरच्या लॅबचा मुख्य ट्रस्टी आणि त्याच्या वडिलांचा कॉलेजमधला सगळ्यात जुना मित्र. कबीरला विज्ञानाच्या क्षेत्रात पुढे आणणारा आणि त्याला संशोधनासाठी पैसे देणारा माणूस आज त्याचा सगळ्यात मोठा शत्रू म्हणून समोर उभा होता. जेव्हा तुमचा सगळ्यात जवळचा माणूसच तुमचा सगळ्यात मोठा शत्रू निघतो, तेव्हा माणसाच्या मनाचा पायाच हादरतो. "दादा... हे काय आहे? बाबा जिवंत आहेत? आणि डॉ. अविनाश हे सगळं करतायत?" कबीरचा आवाज थरथरत होता. त्याचं डोकं जणू गोठून गेलं होतं. अद्वैतने डायरी घट्ट पकडली. त्याचे डोळे बंद झाले, पण यावेळी त्याच्या चेहऱ्यावर भीती नव्हती, तर एक मोठा निश्चय होता. "कबीर, शांत हो. डॉ. अविनाश हा एक खूप हुशार सायंटिस्ट आहे, पण त्याचं मन क्रूर आणि थंड आहे. त्याला वडिलांचा शोध पैशासाठी नाही, तर स्वतःला 'देव' सिद्ध करण्यासाठी हवा आहे. त्याला माणसांच्या मन...

अद्वैत द कोड भाग 7

इमेज
#कालगर्भ #अद्वैत - द कोड कथा वाचण्यापूर्वी - ही कथा काल्पनिक आहे. मला कल्पनांना इंटरेस्टिंग बनवायला आवडतं. सो जी इन्फो गुगलकडून मिळाली, ती मी बऱ्यापैकी ट्विस्ट केली आहे कथेत रंजकता येण्यासाठी. भाग ७: विश्वाचे रहस्य कबीरच्या हातातली ती डायरी थरथरू लागली. त्याने अद्वैतकडे बघितलं. अद्वैतच्या चेहऱ्यावरची प्रत्येक रेषा आता त्याला स्वतःच्या चेहऱ्यासारखी वाटायला लागली होती. एकाच रक्ताच्या माणसांमधलं एक अनामिक साम्य त्याला आता स्पष्ट जाणवत होतं. "मोठा भाऊ? अद्वैत... हे कसं शक्य आहे? आईने मला कधीच तुझ्याबद्दल सांगितलं नाही!" कबीरने आश्चर्याने सुमतीबाईंकडे बघितलं. सुमतीबाईंच्या डोळ्यांतून अश्रू वाहू लागले. त्यांनी व्हीलचेअरवरूनच अद्वैतचा हात धरला. "कबीर, अद्वैत हा तुझ्या वडिलांच्या पहिल्या पत्नीचा मुलगा. तुझ्या वडिलांच्या पहिल्या पत्नीच्या निधनानंतर, यतीनने माझ्याशी लग्न केलं. अद्वैत तेव्हा खूप लहान होता. पण जेव्हा तुझ्या वडिलांनी या शोधावर काम सुरू केलं, तेव्हा नागेश आणि सिडपासून अद्वैतचा जीव वाचवण्यासाठी, त्यांनी त्याला एका गुप्त आश्रमात पाठवलं होतं. मी त्याला कधीच बघितलं नव्हतं...

अद्वैत द कोड भाग 6

इमेज
#कालगर्भ #अद्वैत - द कोड कथा वाचण्यापूर्वी - ही कथा काल्पनिक आहे. मला कल्पनांना इंटरेस्टिंग बनवायला आवडतं. सो जी इन्फो गुगलकडून मिळाली, ती मी बऱ्यापैकी ट्विस्ट केली आहे कथेत रंजकता येण्यासाठी. भाग ६: सामूहिक मनाची शक्ती हेलिकॉप्टरच्या छतावर भयानक दृश्य होतं. अद्वैतने त्याच्या मेंदूच्या लहरी टेलिकॉम टॉवरच्या लहरींशी जोडल्या होत्या. एक अत्यंत शक्तिशाली मन जेव्हा आजूबाजूच्या ऊर्जेचा वापर करतं, तेव्हा ते इतरांच्या मनावरही परिणाम करू शकतं - हेच आत्ता घडत होतं. सिड आणि त्याचे गुंड जमिनीवर पडले होते, त्यांचा मेंदू त्या तीव्र आवाजाचा मारा सहन करू शकत नव्हता. सिडचा तो मौल्यवान लॅपटॉप जमिनीवर पडला होता आणि त्याची सिस्टीम हळूहळू बंद पडत होती. पण याची किंमत अद्वैतलाही मोजावी लागत होती. त्याचा स्वतःचा मेंदू या प्रचंड ताणाचा भार सोसू शकत नव्हता. त्याच्या नाकातून आणि कानातून रक्ताचे थेंब येत होते. त्याचे डोळे पांढरे होत होते. "अद्वैत! थांब! तू मरशील!" कबीर ओरडला आणि त्याने अद्वैतला घट्ट पकडलं. कबीरने अद्वैतचा त्या ऊर्जेशी असलेला संपर्क तोडायचा प्रयत्न केला. जसा कबीरने त्याला स्पर्श केला, तस...

अद्वैत द कोड भाग 5

इमेज
#कालगर्भ #अद्वैत - द कोड कथा वाचण्यापूर्वी - ही कथा काल्पनिक आहे. मला कल्पनांना इंटरेस्टिंग बनवायला आवडतं. सो जी इन्फो गुगलकडून मिळाली, ती मी बऱ्यापैकी ट्विस्ट केली आहे कथेत रंजकता येण्यासाठी. भाग ५: अंतर्मनाचा आवाज रात्रीच्या काळोखात, सिडच्या गुंडांनी कबीर, अद्वैत आणि रिया यांना एका मोठ्या व्हॅनमध्ये कोंडलं. त्यांचे हात-पाय बांधलेले होते. व्हॅन मुंबईबाहेरच्या घाटाच्या दिशेने वेगाने धावत होती. सिडचा बेत साधा होता - घाटाच्या तीव्र वळणावर गाडी दरीत ढकलून द्यायची आणि हा नुसता अपघात आहे असं दाखवायचं, अगदी १५ वर्षांपूर्वी प्रा. यतीन यांच्यासोबत जे केलं होतं, तसंच. व्हॅनच्या आत खूप शांतता होती. रिया रडत होती. "कबीर, मला माफ कर. माझ्या स्वार्थामुळे आज आपण या परिस्थितीत आहोत. सिड खूप धोकादायक माणूस आहे. तो जगातल्या मोठ्या औषध कंपन्या चालवतो. माणसाच्या मनाला औषधांच्या आहारी ठेवून पैसे कमवणं हाच त्याचा धंदा आहे. तुमच्या वडिलांचा शोध त्याच्या हाती लागणं म्हणजे खूप मोठा धोका आहे." कबीरने रियाकडे बघितलं. त्याचं मन आता तिच्यावर रागावलेलं नव्हतं. जेव्हा माणूस मृत्यूच्या इतक्या जवळ येऊन ठेपत...

अद्वैत द कोड भाग 4

इमेज
#कालगर्भ #अद्वैत द कोड कथा वाचण्यापूर्वी - ही कथा काल्पनिक आहे. मला कल्पनांना इंटरेस्टिंग बनवायला आवडतं. सो जी इन्फो गुगलकडून मिळाली, ती मी बऱ्यापैकी ट्विस्ट केली आहे कथेत रंजकता येण्यासाठी. भाग ४: मनाचा खेळ रियाच्या हातात बंदूक बघून कबीर स्तब्ध झाला. रिया त्याची सगळ्यात विश्वासू असिस्टंट होती. गेली तीन वर्षं ती त्याच्या लॅबमध्ये प्रत्येक कामात त्याच्यासोबत होती. कबीरचा तिच्या हुशारीवर आणि प्रामाणिकपणावर पूर्ण विश्वास होता. "रिया... तू? हे सगळं काय आहे?" कबीरने आश्चर्याने विचारलं. रियाच्या चेहऱ्यावर कुठलाही पश्चात्ताप नव्हता. तिचे डोळे थंड आणि गार होते, जणू ती एखादं काम पार पाडतेय. "सॉरी कबीर," रिया म्हणाली, बंदूक कबीरवर रोखून धरत. "तुला काय वाटलं, नागेश स्वतः कॉम्प्युटर हॅक करत होते? मी गेली तीन वर्षं तुझ्या लॅबमध्ये फक्त एकाच गोष्टीसाठी होते - तुझ्या वडिलांचा तो हरवलेला शोध शोधण्यासाठी. नागेश सरांनी मला यासाठी कोट्यवधी रुपये दिले आहेत." लॅबच्या आत नागेश अजूनही जमिनीवर पडून वेदनेने विव्हळत होते. तो आवाज त्यांच्या मनातल्या सगळ्या जुन्या भीती आणि आठवणी इतक्...

अद्वैत द कोड भाग 3

इमेज
#कालगर्भ #अद्वैत द कोड कथा वाचण्यापूर्वी - ही कथा काल्पनिक आहे. मला कल्पनांना इंटरेस्टिंग बनवायला आवडतं. सो जी इन्फो गुगलकडून मिळाली, ती मी बऱ्यापैकी ट्विस्ट केली आहे कथेत रंजकता येण्यासाठी. भाग ३: मनाचे कैदी लॅबमधली हवा झपाट्याने कमी होत होती. कॉम्प्युटर स्क्रीनवर लाल अक्षरात इशारा चमकत होता - ऑक्सिजन पातळी: १४% आणि सतत खाली जातेय. कबीर पूर्ण घाबरला. तो धावत जाऊन दरवाजा तोडायचा प्रयत्न करू लागला, पण दरवाजा पूर्ण लॉक होता आणि सिस्टीम कुणीतरी हॅक केली होती. विज्ञानाचा एवढा मोठा डॉक्टर आज स्वतःच्याच लॅबमध्ये अडकला होता. जेव्हा माणूस अशा बंद जागेत अडकतो, तेव्हा त्याची सारासार बुद्धी काम करणं बंद करते आणि फक्त भीतीच उरते. कबीरचा श्वास वेगाने वाढत होता, छाती धपापत होती. पण अद्वैत मात्र एकदम शांत होता. तो जमिनीवर मांडी घालून बसला. "कबीर, शांत व्हा. भीतीमुळे शरीरातली हवा जास्त वेगाने संपते. मन घाबरलं की फुफ्फुसं जास्त हवा मागतात. दीर्घ श्वास घ्या. मन शांत करा." "अद्वैत, तू वेडा झाला आहेस का? आपण मरतोय! आणि माझे काका... नागेश काका या सगळ्यात सामील आहेत? मला विश्वासच बसत नाहीये!...

अद्वैत द कोड भाग 2

इमेज
#कालगर्भ #अद्वैत - द कोड कथा वाचण्यापूर्वी - ही कथा काल्पनिक आहे. मला कल्पनांना इंटरेस्टिंग बनवायला आवडतं. सो जी इन्फो गुगलकडून मिळाली, ती मी बऱ्यापैकी ट्विस्ट केली आहे कथेत रंजकता येण्यासाठी. भाग २: स्मृतींचे जाळे (The Quantum Memory) कबीरचा प्रश्न ऐकून आयसीयू खोलीत अचानक शांतता पसरली. मॉनिटरचा मंद बीप आवाज सोडला तर काहीच ऐकू येत नव्हतं. सुमतीबाई आता शांत झोपल्या होत्या, त्यांच्या चेहऱ्यावर एक विलक्षण समाधान दिसत होतं. पण कबीरच्या मनात मात्र विचारांचं वादळ सुरू झालं होतं. काही क्षणांपूर्वी जो आनंद त्याच्या डोळ्यांत होता, तो आता एका खोल अस्वस्थतेत बदलला होता. १५ वर्षांपूर्वी कबीरचे वडील, प्राध्यापक यतीन, जे स्वतः एक मोठे भौतिकशास्त्रज्ञ होते, त्यांचा एका गूढ कार अपघातात मृत्यू झाला होता. त्या अपघाताचा तपास कधीच पूर्ण झाला नव्हता - पोलिसांनी काही महिन्यांतच केस बंद केली होती, आणि लहान वयातल्या कबीरला तेव्हा त्यामागचं राजकारण कधी कळलंच नव्हतं. आज इतक्या वर्षांनी, त्याच जुन्या जखमेवरची खपली अचानक निघाल्यासारखं त्याला वाटत होतं. अद्वैतने कबीरकडे बघितलं. त्याच्या डोळ्यांत कुठलीच भीती नव्हती...

अद्वैत द कोड

इमेज
#कालगर्भ  #अद्वैत - द कोड कथा वाचण्यापूर्वी - ही कथा काल्पनिक आहे. मला कल्पनांना इंटरेस्टिंग बनवायला आवडतं. सो जी इन्फो गुगलकडून मिळाली, ती मी बऱ्यापैकी ट्विस्ट केली आहे कथेत रंजकता येण्यासाठी.  भाग १: अंतःप्रेरणा (The Frequency of Faith) डॉ. कबीर हा मुंबईतील एका नामांकित रिसर्च इन्स्टिट्यूटमध्ये 'कॉग्निटिव्ह न्यूरोसायंटिस्ट' म्हणून काम करत होता. मानवी मेंदू, त्याचे न्यूरॉन्स आणि माणसाच्या भावना यांचा नेमका काय संबंध असतो, यावर त्याचा गेली अनेक वर्षं सखोल अभ्यास सुरू होता. त्याच्या टेबलावर नेहमी कुठलं ना कुठलं संशोधन-पत्र उघडं असायचं, भिंतीवर मेंदूच्या वेगवेगळ्या भागांचे चार्ट्स लावलेले असायचे आणि त्याच्या डोळ्यांत नेहमी एक प्रश्न घर करून असायचा - "हे नेमकं घडतं तरी कसं?" कबीरचा विज्ञानावर प्रचंड विश्वास होता, पण जे विज्ञानाला सिद्ध करता येत नाही, अशा गोष्टींना तो 'निव्वळ योगायोग' किंवा 'भ्रम' मानायचा. त्याचं संपूर्ण आयुष्य लॅब, आलेख, एमआरआय स्कॅन्स आणि आकडेवारीभोवतीच फिरत होतं. मित्रमंडळींमध्ये तो कायम गमतीने म्हणायचा, "माझं प्रेम फक्त डेटावर आहे...

नक्षत्ररेषा भाग 8 अंतिम भाग

इमेज
#कालगर्भ #नक्षत्ररेषा भाग ८: नक्षत्ररेषेचा अंतिम वेध (अंतिम भाग) सिंहगडाच्या त्या अथांग दरीतील काळ्या पोकळीत कोसळताना शरण्याला स्वतःच्या शरीराचे अस्तित्व पूर्णपणे विरघळल्यासारखे वाटत होते. काळाचा तो सातवा फेरा अत्यंत भयानक होता.  आयन्स्टाईन-रोजेन ब्रिजच्या त्या गूढ बोगद्यात स्पेस आणि टाईमचे सगळे नियम कागदासारखे फाटले होते. तिच्या एका बाजूला सिद्ध कालनाथाचा तो सात जन्मांचा अहंकार आणि आसुरी चेतना त्या वॉर्महोलच्या केंद्रबिंदूत कायमची चक्काचूर होऊन नष्ट होत होती. त्याचे शेवटचे ओरडणे विश्वाच्या अनंत पोकळीत विलीन झाले होते. शरण्या मात्र त्या तीव्र पांढऱ्या प्रकाशाच्या झोतात एखाद्या अणूंसारखी वेगाने पुढे फेकली जात होती. तिचे डोळे मिटले गेले आणि तिची चेतना एका अथांग शांततेत बुडाली. *टिक... टिक... टिक...* कानाचा पडदा फाडणाऱ्या विजांच्या कडकडाटानंतर आता शरण्याच्या कानावर फक्त एका जुन्या घड्याळाच्या काट्यांचा संथ आवाज येत होता. तिला तिच्या हाता-पायांना मऊ कापडाचा स्पर्श जाणवला. वातावरणात सिंहगडावरील मुसळधार पाऊस किंवा गोठवणारी थंडी नव्हती, तर तिथे एक मंद, सुगंधी धूप आणि चंदनाचा वास पसरला हो...

नक्षत्ररेषा भाग 7

इमेज
#कालगर्भ #नक्षत्ररेषा 3.7  भाग ७: सातवा फेरा सिंहगडाच्या कल्याण दरवाजाच्या त्या महाकाय आणि ऐतिहासिक कड्यावर जणू प्रलय अवतरला होता. सह्याद्रीच्या कुशीत वाहणारा वारा आता केवळ वारा राहिला नव्हता, तर तो काळाच्या चक्राचे अस्तित्व उखडून टाकण्यासाठी आलेले एक भीषण वादळ वाटत होते.  आकाशातील तो अद्भूत जांभळा-तांबूस रंग आणि सिंहगडाच्या अथांग दरीतून वर येणारे ते काळेकुट्ट, गरगर फिरणारे 'टाईम-व्हॉर्टेक्स' एकमेकांत मिसळत होते.  सिद्ध कालनाथाने अमरत्वाचा तो अंतिम उंबरठा ओलांडण्यासाठी संपूर्ण आसुरी ताकदीने शरण्याच्या दिशेने झेप घेतली होती. त्याच्या हातातील काळी, विनाशकारी उर्जा एखाद्या महाकाय काळसर्पासारखी हवेला चिरत शरण्याच्या छातीचा, तिच्या शरीरातील नक्षत्रद्रवाचा वेध घेण्यासाठी पुढे सरसावली. कडकडडाट... झंझावात! ज्या क्षणी कालनाथाचा तो उर्जावान हात शरण्याच्या शरीराला स्पर्श करणार होता, नेमक्या त्याच अति-सूक्ष्म सेकंदाला शरण्याच्या मज्जासंस्थेत साठलेले ते सात जन्मांचे नक्षत्रद्रव आणि तिच्या गळ्यातील त्या प्राचीन रुद्राक्षाची कंपनं सर्वोच्च पातळीवर पोहोचली.  विज्ञानाच्या नियमांन...

नक्षत्ररेषा भाग 6

इमेज
#कालगर्भ #नक्षत्ररेषा 3.6 भाग ६ अंतिम अणू जेजुरीच्या त्या गुप्त, अंधाऱ्या गुहेतील हवेचा दाब एकाएकी प्रचंड वाढला होता. गुहेच्या मध्यभागी असलेला तिच्या खऱ्या आजोबांचा, वेदमूर्ती अच्युतराव जोशींचा तो शतकानुशतके जुना सांगाडा आणि त्यांच्या हातात असलेली ती तांब्याची रोजनिशी शरण्याच्या डोळ्यांसमोर तिच्या संपूर्ण अस्तित्वाचा, तिच्या सात जन्मांचा रक्तरंजित इतिहास उलगडत होती.  तिच्या कपाळातून वाहणारे गरम रक्त डोळ्यांच्या कडेवरून खाली उतरून गालावर सुकत चालले होते, पण आता तिच्या डोळ्यांत भीतीचा एकही थेंब नव्हता. तिथे आता फक्त आणि फक्त एका न्यायासाठी अंगार पेटला होता.  ज्या आजोबांनी तिला लंडनमध्ये क्वांटम फिजिक्सचे धडे दिले, ज्यांनी तिला स्पेस-टाईमच्या कठीण थिअरीज अगदी सोप्या करून शिकवल्या, त्यांनी स्वतः सातशे वर्षांपूर्वी तिच्यासाठी, म्हणजेच तिच्या 'वेदिका' या मूळ रूपासाठी आपल्या प्राणांची आहुती दिली होती.  आणि ज्या माणसाला ती आजवर आपली सावली समजत होती, तो तिचा खरा आजोबा नसून त्यांचा वेष घेतलेला एक क्रूर काळ-यात्री होता, हे सत्य पचवणे तिच्या वैज्ञानिक बुद्धीला असह्य होत होते. "फारच छ...

नक्षत्ररेषा भाग 5

इमेज
#कालगर्भ #नक्षत्ररेषा 3.5 भाग ५: गुहेतील रहस्य सिंहगडाच्या त्या अरुंद आणि निसरड्या वळणावर विजांचा कडकडाट सुरूच होता. काचेचा चक्काचूर झालेली कार झाडाला आदळलेली होती आणि शरण्या रक्तरंजित अवस्थेत जमिनीवर कोसळली होती. तिच्या समोर उभी असलेली तिचीच हुबेहूब प्रतिकृती—ती दुसरी शरण्या—हातात सोन्याचा धारदार खंजीर घेऊन तिचा जीव घेण्यासाठी पुढे सरसावली होती. "तू मरशील, तेव्हाच मी या सातशे वर्षांच्या चक्रातून मुक्त होईल!" त्या दुसऱ्या शरण्याच्या आवाजात एक अमानुष क्रूरता होती. तिने पूर्ण ताकदीने तो खंजीर शरण्याच्या छातीवर चालवण्यासाठी खाली आणला. कडकडडाट! आकाशातून एक महाकाय वीज अगदी त्यांच्या जवळ असलेल्या एका खडकावर कोसळली. त्या विजेच्या प्रचंड प्रकाशाने आणि इलेक्ट्रोमॅग्नेटिक शॉकवेव्हने दोन्ही शरण्यांच्या मधली हवा हादरली.  शरण्याच्या बोटातील ती प्राचीन सोन्याची अंगठी आणि तिच्या गळ्यातील रुद्राक्ष माळ यांनी एकाच वेळी त्या विजेची उर्जा शोषून घेतली. त्यातून निघालेल्या निळ्या आणि सोन्यासारख्या मिश्र प्रकाशाचा एक तीव्र झोत बाहेर पडला, ज्याने त्या दुसऱ्या शरण्याला थेट दहा फूट मागे फेकून दिले. ...

नक्षत्ररेषा भाग 4

इमेज
#कालगर्भ #नक्षत्ररेषा भाग ४: समांतर विश्वाचा पडदा नमस्कार मंडळी, माझ्या कथांना तुमच्याकडून मिळणाऱ्या प्रतिसाद बघून खूप आनंद होतो आहे. बऱ्याच वाचकांना खूप प्रश्न पडत आहेत. सो येस बऱ्यापैकी वाचन आणि अभ्यास करून मी या कथा लिहित आहे. पण सगळ्यात महत्त्वाचा मुद्दा की या कथा काल्पनिक आहेत.  पुण्याच्या त्या जुन्या वाड्यातील गुप्त तळघरात पसरलेली थंडी आता हाडे गोठवणारी झाली होती. ऑसिलोस्कोपचा डिजिटल स्क्रीन वेगाने फ्लिकर (Flicker) होत होता, आणि त्यावरील लहरींची फ्रीक्वेंसी कोणत्याही तांत्रिक नियंत्रणाशिवाय वर-खाली जात होती.  खोलीतील वातावरण इतके जड झाले होते की, शरण्याच्या तोंडातून निघणारी वाफ हवेतच एखाद्या पांढऱ्या धुक्यासारखी रेंगाळत होती. पण या सगळ्या भौतिक बदलांपेक्षा शरण्याच्या मनाला लागलेला धक्का कैक पटीने मोठा होता. तिच्या समोर तिचे आजोबा, वेदमूर्ती अच्युतराव जोशी उभे होते... ज्यांच्या निधनाचे दुःख तिने तीन महिन्यांपूर्वी स्वतः सोसले होते, ज्यांच्या चितेला तिने स्वतः मुखाग्नी दिला होता! ते आज तिच्या समोर जिवंत उभे होते. त्यांच्या मनगटावर उमटलेले ते काळे अष्टकोनी नक्षत्ररेषेचे चिन...