अद्वैत द कोड भाग 5
#कालगर्भ
#अद्वैत - द कोड
कथा वाचण्यापूर्वी - ही कथा काल्पनिक आहे. मला कल्पनांना इंटरेस्टिंग बनवायला आवडतं. सो जी इन्फो गुगलकडून मिळाली, ती मी बऱ्यापैकी ट्विस्ट केली आहे कथेत रंजकता येण्यासाठी.
भाग ५: अंतर्मनाचा आवाज
रात्रीच्या काळोखात, सिडच्या गुंडांनी कबीर, अद्वैत आणि रिया यांना एका मोठ्या व्हॅनमध्ये कोंडलं. त्यांचे हात-पाय बांधलेले होते. व्हॅन मुंबईबाहेरच्या घाटाच्या दिशेने वेगाने धावत होती.
सिडचा बेत साधा होता - घाटाच्या तीव्र वळणावर गाडी दरीत ढकलून द्यायची आणि हा नुसता अपघात आहे असं दाखवायचं, अगदी १५ वर्षांपूर्वी प्रा. यतीन यांच्यासोबत जे केलं होतं, तसंच.
व्हॅनच्या आत खूप शांतता होती. रिया रडत होती. "कबीर, मला माफ कर. माझ्या स्वार्थामुळे आज आपण या परिस्थितीत आहोत. सिड खूप धोकादायक माणूस आहे. तो जगातल्या मोठ्या औषध कंपन्या चालवतो. माणसाच्या मनाला औषधांच्या आहारी ठेवून पैसे कमवणं हाच त्याचा धंदा आहे. तुमच्या वडिलांचा शोध त्याच्या हाती लागणं म्हणजे खूप मोठा धोका आहे."
कबीरने रियाकडे बघितलं. त्याचं मन आता तिच्यावर रागावलेलं नव्हतं. जेव्हा माणूस मृत्यूच्या इतक्या जवळ येऊन ठेपतो, तेव्हा त्याचा अहंकार आपोआप गळून पडतो आणि फक्त खरं मन शिल्लक राहतं. "रिया, स्वतःला दोष देऊ नकोस. चांगल्या शोधाचा गैरवापर नेहमीच स्वार्थी लोकांनी केला आहे. पण आपण अजून हरलेलो नाही."
कबीरने अद्वैतकडे बघितलं. अद्वैतने डोळे बंद केले होते आणि तो संथ श्वास घेत होता.
"अद्वैत, तू आताही ध्यान करतोयस? आपण मरणाच्या दारात आहोत!" कबीर थोडा हताश होऊन म्हणाला.
अद्वैतने डोळे उघडले. त्याच्या डोळ्यांत एक खोल शांतता होती, जणू तो घाटाच्या रस्त्यावर नाही तर एखाद्या शांत डोंगरावर बसला आहे. "कबीर, शरीर हे फक्त एक साधन आहे. आत्मा अमर असतो, हे अध्यात्म सांगतं. आणि विज्ञान सांगतं की ऊर्जा कधीच पूर्ण संपत नाही, ती फक्त रूप बदलते. मृत्यू म्हणजे फक्त एक अवस्था बदलणं आहे. पण जोपर्यंत हा श्वास चालू आहे, तोपर्यंत आपलं मन आजूबाजूच्या वातावरणावर परिणाम करू शकतं. शांत हो आणि माझ्या आवाजावर लक्ष दे."
अद्वैतने एक खास प्रकारचा गुणगुणणारा आवाज काढायला सुरुवात केली, अगदी भुंग्यासारखा संथ, खोल गुंजारव. हा एक जुन्या योगातला श्वासाचा प्रकार होता.
हा आवाज ऐकणाऱ्याच्या शरीरातलं एक विशिष्ट यंत्रणा शांत करतो, ज्यामुळे हृदयगती मंदावते आणि माणसाला एक गाढ शांतता जाणवते - हे विज्ञानानेही मान्य केलं आहे.
हळूहळू, त्या आवाजाचा परिणाम व्हॅन चालवणाऱ्या ड्रायव्हरवर आणि त्याच्या बाजूला बसलेल्या गुंडावर व्हायला लागला. व्हॅनच्या बंद जागेत तो आवाज घुमत राहिला. ड्रायव्हरचे डोळे जड व्हायला लागले. त्याला एकाएकी खूप ग्लानी आणि झोप यायला लागली.
"अरे... हा काय आवाज आहे? मला खूप गुंगी येतेय..." ड्रायव्हर पुटपुटला.
अद्वैतने त्याच्या मनाच्या शक्तीने ड्रायव्हरच्या मनाला अर्धवट झोपेच्या अवस्थेत नेलं होतं. विज्ञान आणि अध्यात्माचा हा एक विलक्षण मिलाफ होता, जिथे एका जागृत मनाची शक्ती दुसऱ्या सुप्त मनावर परिणाम करू शकत होती.
घाटाच्या एका तीव्र वळणावर, ड्रायव्हरचा ताबा सुटला. पण गाडी दरीत कोसळण्याऐवजी, रस्त्याच्या कडेला असलेल्या एका मोठ्या मातीच्या ढिगाऱ्यावर जाऊन आदळली आणि थांबली. त्या झटक्यानेच ड्रायव्हर आणि गुंड दोघेही बेशुद्ध झाले.
कबीर, अद्वैत आणि रिया सुरक्षित होते. कबीरने व्हॅनमध्ये पडलेल्या एका टोकदार पट्टीने स्वतःचे दोर कापले आणि नंतर अद्वैत व रियाला मोकळं केलं. ते तिघेही व्हॅनबाहेर आले. आजूबाजूला घनदाट जंगल आणि घाटाचं वळण होतं.
"आता आपण काय करायचं? सिडकडे तो डेटा आहे. तो काही तासांत लॅपटॉप घेऊन देशाबाहेर पळून जाईल," रियाने काळजीने विचारलं.
"तो पळून जाऊ शकत नाही," कबीर म्हणाला, त्याच्या डोळ्यांत आता एक वेगळीच चमक होती. "सिडने लॅबमधला डेटा डिलीट केला, पण त्याला माहीत नाही की जेव्हा अद्वैतच्या मेंदूतून डेटा कॉम्प्युटरवर येत होता, तेव्हा मी लॅबचा मुख्य सर्व्हर माझ्या स्वतःच्या क्लाउड अकाउंटशी जोडून ठेवला होता. डेटा माझ्याकडे सुरक्षित आहे!"
रिया आणि अद्वैतच्या चेहऱ्यावर आनंद पसरला.
"पण कबीर, सिडकडे जो डेटा आहे, त्याचा वापर करून तो चुकीचा आवाज बनवून कोट्यवधी लोकांच्या मनावर ताबा मिळवू शकतो. आपल्याला त्याला रोखावंच लागेल," रिया म्हणाली.
"आणि त्याच्या मनातल्या वाईट विचारांना चांगुलपणाच्या शक्तीने हरवावं लागेल. आपण त्याला थेट पोलिसांकडे नेऊ शकत नाही, कारण सगळे पुरावे सिड नष्ट करेल. आपल्याला त्याला त्याच्याच जाळ्यात अडकवावं लागेल," अद्वैत म्हणाला.
कबीरने आपल्या मोबाईलवरून क्लाउड अकाउंट उघडलं. डेटा सुरक्षित होता. "माझ्या वडिलांनी या डेटामध्ये एक खास मुख्य आवाज ठेवला आहे. जर हा आवाज इंटरनेटवरून सिडच्या लॅपटॉपवर पाठवला, तर त्याचा लॅपटॉप पूर्ण बंद पडेल आणि तो डेटा कायमचा नष्ट होईल. पण त्यासाठी आपल्याला सिडच्या अगदी जवळ जावं लागेल, जेणेकरून त्याचा लॅपटॉप आपल्या फोनच्या रेंजमध्ये येईल."
ते तिघे रस्त्यावरून जाणाऱ्या एका ट्रकची लिफ्ट घेऊन पुन्हा मुंबईच्या दिशेने निघाले. पहाट होत आली होती. सिड त्याच्या खाजगी हेलिपॅडवरून पळून जाण्याच्या तयारीत होता.
ते थेट सिडच्या खाजगी हेलिपॅड असलेल्या इमारतीच्या छतावर पोहोचले. तिथे हेलिकॉप्टर सुरू होतं. सिड लॅपटॉप बॅगेत भरून हेलिकॉप्टरच्या दिशेने जात होता.
कबीर, अद्वैत आणि रिया धावत छतावर आले. "सिड! थांब!" कबीर ओरडला.
सिडने मागे वळून बघितलं. तो आश्चर्यचकित झाला. "तुम्ही लोक अजून जिवंत आहात? तुमचं नशीब खूप मोठं आहे. पण आता उशीर झालाय. मी हा डेटा घेऊन चाललोय." सिडच्या गुंडांनी पुन्हा बंदुका काढल्या.
कबीरने मोबाईल स्क्रीनवर बोट ठेवलं. "सिड, मी तो खास आवाज अपलोड केलाय. तुझा लॅपटॉप आता नष्ट होईल."
सिड हसला. "माझा लॅपटॉप खूप सुरक्षित आहे, डॉक्टर. तुझा साधा फोन त्याला काही करू शकत नाही."
पण अद्वैत पुढे आला. त्याने सिडकडे बघितलं आणि आपले दोन्ही हात वर केले. "सिड, लॅपटॉप कदाचित हॅक होणार नाही... पण तुझा मेंदू तर सुरक्षित नाहीये ना?"
अद्वैतने डोळे बंद केले आणि छतावर एक जोरदार, उंच पट्टीचा आवाज हवेत पसरला. हा आवाज मोबाईलमधून नाही, तर अद्वैतच्या स्वतःच्या गळ्यातून, आणि छतावरच्या मोठ्या टेलिकॉम टॉवरच्या लहरींशी जुळून येत होता! सिडचे गुंड डोकं धरून जमिनीवर बसले. सिडचा लॅपटॉप त्याच्या हातातून सुटला आणि स्क्रीनवर चक्रावून टाकणाऱ्या आकृत्या उमटायला लागल्या. पण त्याच वेळी, अद्वैतच्या नाकातून रक्ताची एक धार वाहू लागली. एवढा मोठा ताण घेतल्यामुळे त्याचा स्वतःचा मेंदू बंद पडण्याच्या मार्गावर होता!
क्रमशः... २७ जुलै २०२६
नमस्कार मंडळी,
कालगर्भ सिरीजमधली पुढची कथा आहे "अद्वैत द कोड"...
आज या कथेचा पाचवा भाग प्रकाशित करत आहे.
ही कथा ब्लॉग आणि प्रतिलिपीवर वाचण्यास उपलब्ध होईल.
२०१६ पासूनचं माझं लिखाण वाचायचं असेल, तर ते प्रतिलिपी या अॅपवर उपलब्ध आहे.
बाकी सगळं काही दत्तात्रेयार्पणमस्तु!!! शुभं भवतु!!!
स्वतःला शोधताना - गौरी हर्षल
टिप्पण्या
टिप्पणी पोस्ट करा